
ရှေးရှေးတုန်းက ကောသလတိုင်းရဲ့ နယ်စပ်မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့မှာ ဆင်းရဲသားလယ်သမားတစ်ဦး နေထိုင်ပါတယ်။ သူဟာ အလွန်ရိုးသားကြိုးစားသူဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်သမျှမှာ သစ္စာရှိတဲ့ ကြက်မွေးမြူရေးတစ်ခုသာ ရှိပါတယ်။ ဒီကြက်မဟာ အလွန်လှပပြီး အထူးခြားဆုံးကတော့ နေ့စဉ် အချိန်မှန်မှာ ကြက်ဥကို ဥချပေးပါတယ်။ အဲဒီကြက်ဥဟာ ပုံမှန်ထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးပြီး အဝါရောင်လည်း အလွန်တောက်ပပါတယ်။
လယ်သမားဟာ ဒီကြက်ဥတွေကို ရောင်းချပြီး သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ကို ထောက်ပံ့ပါတယ်။ သူဟာ ဒီကြက်မကို အလွန်ချစ်ခင်ပြီး ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါတယ်။
“ငါ့ရဲ့ ကြက်မလေး၊ နင်ဟာ ငါ့ဘဝကို အလင်းပေးသူပဲ။ ငါ နင့်ကို အလွန်ချစ်တယ်” လယ်သမားက ကြက်မကို ချော့မော့ရင်း ပြောပါတယ်။
တစ်နေ့သောအခါ ရွာထဲကို ကုန်သည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပါတယ်။ သူဟာ လယ်သမားရဲ့ ကြက်ဥတွေအကြောင်းကို ကြားသိရပြီး စိတ်ဝင်စားသွားပါတယ်။ သူဟာ လယ်သမားရဲ့ အိမ်ကို လာရောက်ပြီး ကြက်ဥတွေကို ဝယ်ယူချင်ကြောင်း ပြောပါတယ်။
“လယ်သမား၊ ငါ နင့်ရဲ့ ကြက်ဥတွေကို ကြားသိရတယ်။ ငါ အဲဒါတွေကို ဝယ်ယူချင်တယ်။ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ပေးပါ” ကုန်သည်က ပြောပါတယ်။
လယ်သမားဟာ ကုန်သည်ကို ကြက်ဥတွေကို ပြသပါတယ်။ ကုန်သည်ဟာ ကြက်ဥရဲ့ အရည်အသွေးကို မြင်ပြီး အလွန်အံ့သြသွားပါတယ်။
“ဒါဟာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ကြက်ဥပဲ။ ဒါ့ကြောင့် ငါ နင့်ကို အများကြီး ပေးမယ်” ကုန်သည်က ပြောပါတယ်။
ကုန်သည်ဟာ လယ်သမားကို ငွေတွေ ပေးအပ်ပြီး ကြက်ဥတွေကို ယူဆောင်သွားပါတယ်။ သူဟာ ကြက်ဥတွေကို မြို့တော်မှာ ရောင်းချပြီး အလွန်အမြတ်အစွန်း ရရှိပါတယ်။
ကုန်သည်ဟာ မကြာခဏဆိုသလို လယ်သမားရဲ့ အိမ်ကို လာရောက်ပြီး ကြက်ဥတွေကို ဝယ်ယူပါတယ်။ သူဟာ လယ်သမားကို ပိုမိုများပြားတဲ့ ငွေတွေ ပေးပါတယ်။ လယ်သမားဟာ ပိုမိုကြွယ်ဝလာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကုန်သည်ဟာ မကျေနပ်ပါဘူး။ သူဟာ ကြက်မကို တိုက်ရိုက်ပိုင်ဆိုင်ချင်လာပါတယ်။ သူဟာ လယ်သမားကို လှည့်စားဖို့ စဉ်းစားပါတယ်။
“လယ်သမား၊ နင် ဒီလို ကြက်ဥတွေ အမြဲတမ်း ဥချနိုင်မလား။ ငါ့မှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်” ကုန်သည်က လယ်သမားကို ပြောပါတယ်။
“ဘာအကြံလဲခင်ဗျာ” လယ်သမားက စပ်စုစွာ မေးပါတယ်။
“နင် ဒီကြက်မကို ငါ့ကို ရောင်းလိုက်ပါ။ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်၊ အဲဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဒီကြက်မကို ပိုမိုများပြားတဲ့ ကြက်ဥတွေကို ဥချစေနိုင်တယ်” ကုန်သည်က လိမ်လည်ပါတယ်။
လယ်သမားဟာ ကုန်သည်ရဲ့ စကားကို မယုံကြည်ပါဘူး။ သူဟာ ကြက်မကို အလွန်ချစ်ပါတယ်။
“မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် ဒီကြက်မကို ရောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ကျွန်တော့်ဘဝကို အထောက်အကူပြုနေတာပါ” လယ်သမားက ငြင်းဆန်ပါတယ်။
ကုန်သည်ဟာ စိတ်ဆိုးသွားပါတယ်။ သူဟာ လိမ်လည်လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ သူဟာ လယ်သမားကို မူးယစ်ဆေးဝါးကျွေးပြီး ကြက်မကို ခိုးယူဖို့ ကြံရတယ်။
“အရှင် ကုန်သည်၊ ကိုယ်တော်ဘယ်လိုပဲ ကြိုးစားပါစေ၊ ကျွန်တော် ဒီကြက်မကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မရောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သစ္စာတရားကို ဘယ်သူမှ ဖျက်ဆီးလို့ မရပါဘူး” လယ်သမားက ကုန်သည်ကို ပြောပါတယ်။
မူးယစ်ဆေးဝါးရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် လယ်သမားဟာ အိပ်ပျော်သွားပါတယ်။ ကုန်သည်ဟာ ကြက်မကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ သို့သော် ကြက်မဟာ လယ်သမားကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။
“ဂ်ျိ… ဂ်ျိ… ဂ်ျိ…” ကြက်မဟာ အလွန်ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပါတယ်။
ကြက်မရဲ့ အော်သံကြောင့် ရွာသူရွာသားတွေ ထွက်လာပါတယ်။ သူတို့ဟာ ကုန်သည်ရဲ့ မကောင်းမှုအကြံကို သိမြင်သွားပါတယ်။ သူတို့ဟာ ကုန်သည်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ရွာကနေ နှင်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။
လယ်သမားဟာ နိုးထလာပြီး ဖြစ်ပျက်သမျှကို သိရှိသွားပါတယ်။ သူဟာ ကြက်မကို ပြန်လည်ဖက်တွယ်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပါတယ်။
“ငါ့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ကြက်မလေး၊ နင်ဟာ ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ။ ငါ နင့်ကို အလွန်ချစ်တယ်” လယ်သမားက ပြောပါတယ်။
ထိုနေ့မှစ၍ လယ်သမားဟာ ကြက်မကို ပိုမိုဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါတယ်။ ကြက်မဟာလည်း ဆက်လက်ပြီး အချိန်မှန်မှာ ကြက်ဥတွေကို ဥချပေးပါတယ်။ လယ်သမားဟာ သစ္စာတရားရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို အမြဲ သတိရနေပါတယ်။
— In-Article Ad —
သစ္စာတရားဟာ အလွန်အဖိုးတန်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ပါတယ်။
ပါရမီ: သစ္စာ (Truthfulness)
— Ad Space (728x90) —
474Terasanipātaယုန်မင်းကြီး ဇာတ်တော်ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ယုန်မ...
💡 အနစ်နာခံခြင်းနှင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီလိုသော စေတနာသည် အမြတ်ဆုံးသော ကောင်းမှု ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
180Dukanipātaမုသိလ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့တွင် မုသိလ အမည်ရှိသော ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန်ကြွယ်ဝချမ...
💡 မာနထောင်လွှားခြင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ သနားကရုဏာစိတ်သည် စီးပွားရေးကို တိုးတက်စေ၏။
152Dukanipātaကျီးမင်းနှင့်ခွေးရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ဆင်းရဲသော ကျေးရွာတစ်ရွာတွင် ကျီးကန်းအုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်၏။ ထိုကျ...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်စေသည်။
274Tikanipātaကြောင်နှင့်ကြွက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဤကြ...
💡 သတိသည် အသက်ကို ကယ်တင်သည်။ မိုက်မဲခြင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်သည်။
195Dukanipātaစူဠကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည်...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
254Tikanipātaမျောက်နှင့် ဥစ္စာရှင် (နိဒါန်း) ကောသလမင်းကြီး၏ နန်းတော်တွင် မင်းကြီးအပြင် မင်းသမီး၊ အမတ်၊ ပုရောဟ...
💡 အမနာလိုဝန်တိုတတ်သော စိတ်ထားသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေ၏။ သနားကရုဏာစိတ်ထား ရှိခြင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနှင့် အခြားသူများကို ပျော်ရွှင်စေ၏။
— Multiplex Ad —